nieuws

overzicht

Museum Arnhem en Centraal Museum Utrecht verwerven Biënnale-film Wendelien van Oldenborgh

Wendelien van Oldenborgh, Cinema Olanda (film still), 2017. Curated by Lucy Cotter, commissioned by the Mondriaan Fund for the 57th International Art Exhibition – la Biennale di Venezia, 13 May – 26 November 2017. Courtesy the artist and Wilfried Lentz Rotterdam.

Museum Arnhem heeft met Centraal Museum Utrecht het werk Cinema Olanda (2017) aangekocht. Cinema Olanda is de nieuwste film van Wendelien van Oldenborgh, die in opdracht van het Mondriaan Fonds werd gemaakt als onderdeel van de Nederlandse inzending voor de Biënnale van Venetië dit jaar.  De film is in het najaar van 2017 in Museum Arnhem te zien.

Birgit Donker (directeur Mondriaan Fonds): ‘Het is geweldig dat dit werk via een samenwerking tussen Museum Arnhem en Centraal Museum wordt opgenomen in de Collectie Nederland. Daarmee wordt het publiek bezit en zal het werk toegankelijk zijn voor zoveel mogelijk mensen.’

Cinema Olanda
Cinema Olanda (2017) is de titelfilm van de gelijknamige presentatie van beeldend kunstenaar Wendelien van Oldenborgh en curator Lucy Cotter op de 57ste Biënnale van Venetië. Het werk is tot stand gekomen in opdracht van het Mondriaan Fonds, het publieke stimuleringsfonds voor beeldende kunst en cultureel erfgoed. Het Mondriaan Fonds is verantwoordelijk voor de Nederlandse inzending tijdens de Biënnale van Venetië.

In de film, die in één ‘take’ is genomen, komen veel verhaallijnen samen. De film is opgenomen bij de Sint Bavo, de modernistische kerk in de naoorlogse Rotterdamse wijk Pendrecht. De camera leidt de toeschouwer langs verschillende deelnemers, zwart en wit, jong en oud, eenling en groep. Allen vertellen over een onbekend aspect uit de Nederlandse geschiedenis. Hun verhalen laten een licht schijnen op het imago van de open, tolerante en moderne staat waar Nederland om bekend staat – niet alleen tijdens de periode van de wederopbouw, maar ook vandaag de dag. De video leidde tot veel discussie in de media, waarbij vooral de Nederlandse pers kritisch was omdat het werk te gecompliceerd zou zijn. In het buitenland werd meer lovend geschreven over de film en de thematiek die deze aansnijdt. Met deze aankoop zekeren beide musea dat het werk in Nederland te zien blijft.

Saskia Bak (directeur Museum Arnhem): ‘Met het medium film creëert Van Oldenborgh een actieve ruimte, die door geluid, tekst, beeld en herkenning opgebouwd wordt en waarmee zij zichtbare en onzichtbare verbanden tussen het verleden en de hedendaagse werkelijkheid laat ontvouwen.’

Bart Rutten (directeur Centraal Museum Utrecht): ‘De onderwerpen die Wendelien van Oldenborgh in dit gelaagde videowerk aansnijdt zijn zeer relevant voor Nederland en hebben ook zeker betrekking tot Utrecht. De rol die de modernistische architectuur in deze film speelt is eveneens zeer herkenbaar voor onze stad waar de wederopbouw en staduitbreiding gebouwd werd met een vergelijkbare esthetiek. We zijn blij dat we dit belangrijke werk voor Nederland kunnen verzamelen.’

Oeuvre Wendelien van Oldenborgh
Wendelien van Oldenborgh (Rotterdam, 1962) onderscheidt zich sinds 2000 met film- en dia-installaties. De onderwerpen die zij in haar werk aansnijdt hebben betrekking op maatschappelijke verhoudingen, racisme en gender. Een onderwerp dat sinds 2005 haar bijzondere aandacht heeft is de invloed van het Nederlandse koloniale verleden op het heden en op het Nederlandse zelfbeeld. Met filminstallaties als Maurits Script (2006), No False Echoes (2008), Instruction (2009), La Javanaise (2012) en met haar recente werk Cinema Olanda (2017) geldt zij als een van de weinige kunstenaars die bijdraagt aan het postkoloniale discours. Haar filmisch oeuvre wordt gekenmerkt door een hoge mate van discursiviteit: in beeld verschijnen participanten die in gesprek zijn met elkaar, een tekst voordragen of met elkaar muziek maken. Belangrijk is dat geen enkele stem de boventoon voert, het gaat de kunstenaar om polyfonie, om de verschillende stemmen naast elkaar te laten klinken. De deelnemers vertolken niet een bepaalde rol, zij performen zichzelf, hun dialoog ontwikkelt zich ter plekke.

Gemeenschappelijk bezit
Met de aankoop door Museum Arnhem en Centraal Museum verwerft Cinema Olanda een plek in twee openbare kunstcollecties. Beide musea staan een beleid voor om vaker gemeenschappelijk werk te verwerven. Onlangs kocht Museum Arnhem samen met Stedelijk Museum Amsterdam de omvangrijke installatie In Pursuit of Bling (2014) van Otobong Nkanga aan, met hulp van een bijdrage van het Mondriaan Fonds.

De film Cinema Olanda (2017) is door beide musea aangekocht bij galerie Wilfried Lentz. Cinema Olanda wordt georganiseerd in partnerschap met de Akademie van Kunsten (KNAW), Amsterdam School for Cultural Analysis (ASCA) van de UvA, Wilfried Lentz Rotterdam en Nuova Icona, Venetië en wordt ondersteund door CBK Rotterdam, Gemeente Rotterdam and BPD.