nieuws

overzicht

Ruim 279.000 bezoekers zagen ‘Cinema Olanda’ in het Nederlandse paviljoen

Cinema Olanda op de Biënnale van Venetië. Foto: Wendelien van Oldenborgh

Afgelopen november sloten de deuren van het Nederlandse paviljoen in Venetië. Bijna 280.000 bezoekers bezochten de afgelopen maanden de tentoonstelling Cinema Olanda van Wendelien van Oldenborgh en curator Lucy Cotter. In een interview vertelt Van Oldenborgh over de impact van het presenteren op zo’n internationaal podium als de biënnale. ‘Waar ik deze zomer ook kwam, van New York tot het MOT (Museum of Contemporary Art) en Kadist Foundation in Tokio en van Brussel tot Zagreb: ik ontdekte dat Cinema Olanda een eigen leven is gaan leiden. Het is niet slechts uit ooghoeken waargenomen maar wordt gewaardeerd met een veel diepgaander engagement dan ik nog durfde dromen toen het bij de opening door de kritiek werd gekidnapt. De actualiteit die erin besloten ligt ís ook niet aan grenzen gebonden. Het bedingen van medeburgerschap door groepen in onze samenleving die buiten beeld vallen heeft internationaal een grote sociale urgentie. Het heeft me wel goed gedaan dat dat bevestiging heeft gekregen.’

Met de aankoop van Cinema Olanda (2017) door Museum Arnhem en Centraal Museum Utrecht heeft het werk een plek in twee openbare kunstcollecties verworven. Birgit Donker (directeur Mondriaan Fonds): ‘Het is geweldig dat dit werk via een samenwerking tussen Museum Arnhem en Centraal Museum wordt opgenomen in de Collectie Nederland. Daarmee wordt het publiek bezit en zal het werk toegankelijk zijn voor zoveel mogelijk mensen.’ De film is in het najaar van 2017 in Museum Arnhem te zien.

Cinema Olanda leidde tot discussie in de media, waarbij vooral de Nederlandse pers kritisch was omdat het werk te gecompliceerd zou zijn. In het buitenland werd meer lovend geschreven over de film en de thematiek die deze aansnijdt. Het toonaangevende Frieze noemde het Nederlandse paviljoen een van de interessantste paviljoens in de Giardini én een voorbeeld van een nieuwe manier van omgaan met het medium video. ‘Video is alive and well these days, and consistently the works on view in this year’s biennale showcase the high quality and energy with which artists are working with the medium. Notable examples are Wendelien van Oldenborgh at the Dutch Pavilion.’ En in Kunstforum: ‘Van Oldenborghs Filme sind eine vielschichtige, ineinander verwobene Aufarbeitung der jungen Geschichte Hollands unter Aspekten von Kolonialismus und Migration damals und heute.’

Het publieksprogramma bij de Nederlandse presentatie op de Biënnale van Venetië vond niet plaats in Italië, maar onder meer bij Witte de With in Rotterdam. Van Oldenborgh nodigde activisten, kunstenaars, filmmakers en onderzoekers uit die ieder een week voor hun rekening namen. Er waren twee constanten: het publiek werd telkens gevraagd actief deel te nemen aan de discussie en de gast van iedere week stond vrij in de keuze voor wat betreft de invulling van diens programma. Er volgden vele persoonlijke verhalen, die allemaal een sterk universeel karakter hebben. Denk aan de verhalen van André Reeder en Ernestine Comvalius over activistische Surinaamse bewegingen in de jaren 70 en 80 tegen racisme en ongelijkheid of de documentaire over de Surinaams-Nederlandse dichter Edgar Cairo (1948-2000), pionier in het denken over een zwarte identiteit. In de slotperformance van Charl Landvreugd (kunstenaar, onderzoeker) kwamen allerlei elementen rond migratie die gedurende voorgaande weken voorbijkwamen, bijeen.

Vrijdag 22 december vindt bij Vereniging Ons Suriname en The Black Archives in Amsterdam voor de tweede maal een screening plaats van Cinema Olanda. Van Oldenborgh zal de film inleiden en er zal een Q&A plaatsvinden met het publiek.
Locatie: Vereniging Ons Suriname / The Black Archives: Zeeburgerdijk 19b, Amsterdam
Zie hier meer informatie.

Voor wie de Nederlandse inzending in Venetië gemist heeft: Avrotros Kunstuur maakte een special over de Nederlandse inzending.