nieuws

overzicht

Verklaring Nederlandse inzending Biennale van Venetië 2019

Vorige week is bekend gemaakt dat het werk van Remy Jungerman en Iris Kensmil is geselecteerd voor de Nederlandse inzending op de Biënnale van Venetië in 2019. Als eerbetoon aan het gedachtegoed van de vorig jaar overleden kunstenaar stanley brouwn heeft curator Benno Tempel (directeur van het Gemeentemuseum Den Haag) in overleg met de kunstenaars een plan ontwikkeld met als titel ‘The Measurement of Presence’.

Omdat zowel het Mondriaan Fonds als opdrachtgever van het Nederlands paviljoen, als de jury, de curator en de kunstenaars constateerden dat reacties op die bekendmaking geen recht doen aan de nalatenschap van stanley brouwn, is na gesprekken met onder anderen de weduwe van stanley brouwn door curator en kunstenaars besloten dat zijn werk niet fysiek op de tentoonstelling aanwezig zal zijn. Wat blijft is de leegte die stanley brouwn achterlaat, terwijl hij tegelijkertijd een van de inspiratiebronnen is voor Remy Jungerman en Iris Kensmil, door zijn blik op de wereld die weerklank vindt in hun werk.

De jury is na bestudering van het bijgestelde plan tot de conclusie gekomen dat zij dit kan steunen; zij ziet uit naar de presentatie. De weduwe van stanley brouwn staat achter deze gang van zaken. “Ik ben tevreden dat niet alleen stanley’s artistieke positie gerespecteerd wordt, maar ook die van de twee andere kunstenaars.” Benno Tempel: “Deze inzending voor Venetië gaat over het herijken van je houding; ten opzichte van anderen, ten opzichte van de geschiedenis en ten opzichte van kunst. Het werk van Jungerman en Kensmil geeft daarin de maat aan. Niet door de les te lezen maar door mogelijkheden te tonen.”

Over het werk van de deelnemende kunstenaars:
Remy Jungerman verenigt in zijn werk verwijzingen naar het modernisme van De Stijl met dessins van de Marrons uit Suriname en rituelen van de Winti-religie. Voor het paviljoen in Venetië zal hij een nieuwe installatie maken waarin hij de kracht van de voorouders van Nederland in de breedste zin – van Nederland tot Suriname, Indonesië en elders – wil samenbrengen met als doel de verschillende culturen te verbinden en een toekomstgericht open gesprek aan te gaan. Zijn installatie zal bestaan uit de ‘kabra tafra’, een tafel die kan dienen als altaar om met voorouders in gesprek te gaan. Ook maakt hij een nieuw vervolg in de serie Promise, een soort linialen waarin het ritme van de ruitpatronen uit rituele textielen van de Winti religie verwerkt worden. Een derde ruimtelijk werk refereert tegelijkertijd aan De Stijl en aan de geschiedenis van de plantages in Suriname.

Iris Kensmil zal voor de presentatie in Venetië een installatie creëren van portretten op een muurschildering die is geïnspireerd op het werk van modernistische kunstenaars als Mondriaan en Malevich. Door de portretten van zwarte utopisten vormt de installatie ook een tegenhanger van de, in haar ogen, eenzijdige modernistische utopieën. In samenwerking met The Black Archives, een archief waar de geschiedenis van zwarte Nederlanders wordt vastgelegd, zal zij onderzoek doen naar zwarte vrouwen die zich als schrijver, activist of kunstenaar inzetten voor hun idealen voor een betere wereld. Door op deze manier aandacht te vragen voor het gedachtegoed van deze vrouwen wil Kensmil een miskend onderdeel van de geschiedenis ontsluiten.

De Biënnale vindt plaats van 11 mei tot en met 24 november 2019.

Een uitgebreider bericht is hier te vinden. Lees hier het blog ‘Werelden overbruggen’ dat Birgit Donker schreef naar aanleiding van de Nederlandse inzending voor Venetië in 2019.