nieuws

overzicht

Rory Pilgrim wint Prix de Rome Beeldende Kunst 2019

V.l.n.r.: minister van OCW Ingrid van Engelshoven, winnaar Prix de Rome 2019 Rory Pilgrim, Hare Majesteit Koningin Máxima, directeur Mondriaan Fonds Eelco van der Lingen. Foto: Shinji Otani V.l.n.r.: minister van OCW Ingrid van Engelshoven, winnaar Prix de Rome 2019 Rory Pilgrim, Hare Majesteit Koningin Máxima, directeur Mondriaan Fonds Eelco van der Lingen. Foto: Shinji Otani

Beeldend kunstenaar Rory Pilgrim (Bristol, 1988) ontving vandaag de Prix de Rome Beeldende Kunst 2019 uit handen van minister Van Engelshoven van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. De prijs werd uitgereikt in aanwezigheid van Koningin Máxima.
Pilgrim won de onderscheiding voor zijn film The Undercurrent (2019-ongoing). Bij de prijs hoort een geldbedrag van 40.000 euro en een werkperiode in de American Academy in Rome. De Prix de Rome wordt eens in de twee jaar uitgereikt aan een getalenteerde beeldend kunstenaar in Nederland.

Rory Pilgrim, The Undercurrent, 2019. Tentoonstelling Prix de Rome 2019, Stedelijk Museum Amsterdam. Foto: Bas Czerwinski

Rory Pilgrim, The Undercurrent, 2019-ongoing. Tentoonstelling Prix de Rome 2019, Stedelijk Museum Amsterdam. Foto: Bas Czerwinski

In de vijftig minuten durende film The Undercurrent, neemt Rory Pilgrim de bezoeker mee in de wereld van een groep jongeren uit de Amerikaanse plaats Boise (Idaho). De film kent een prachtige cinematografie, wonderschone muziek en een zorgvuldige montage. In de film snijdt de kunstenaar bovendien een reeks actuele thema’s aan. De klimaatcrisis lijkt aanvankelijk het belangrijkste onderwerp te zijn, maar gaandeweg wordt duidelijk dat de jongeren ook andere problemen hebben. Sommigen vechten tegen genderongelijkheid, anderen tegen onbegrip van ouders en weer anderen zijn dakloos. Centraal in de film staat een huis dat een toevluchtsoord lijkt te vormen voor de hoofdpersonen. Het idee van het toevluchtsoord wordt ook gebruikt voor de bescherming van de natuur. Zo suggereert de film een subtiel verband tussen de aarde die aandacht en bescherming behoeft en de jongeren die een thuis nodig hebben voor intimiteit, veiligheid en hun toekomst. Zo’n thuis schiep Pilgrim ook voor het maakproces van de film, waarin acteurs en omwonenden intensief werden betrokken. Het resultaat is een ontwapenend portret van de onzekerheden, hoop en verwachtingen van een generatie, een film bovendien waarin jonge mensen de kans krijgen om zich rechtstreeks tot de kijker te richten. De jury heeft veel waardering voor de wijze waarop de kunstenaar zich met deze groep geëngageerd heeft en hecht belang aan zijn intentie om de samenwerking op andere manieren te blijven voortzetten. Dit tekent de integriteit van het project en maakt nieuwsgierig naar het vervolg. Pilgrim toont zich niet alleen een meester in het maken van een film waarin beeld, muziek, inhoud, vorm en actualiteit samenkomen, ook zijn oprechte betrokkenheid is groots. De jury heeft daarom unaniem besloten om de Prix de Rome Beeldende Kunst 2019 uit te reiken aan Rory Pilgrim.

Rory Pilgrim, The Undercurrent, 2019. Tentoonstelling Prix de Rome 2019, Stedelijk Museum Amsterdam. Foto: Daniel Nicolas

Rory Pilgrim, The Undercurrent, 2019-ongoing. Tentoonstelling Prix de Rome 2019, Stedelijk Museum Amsterdam. Foto: Daniel Nicolas

Rory Pilgrim woont en werkt in Rotterdam en Isle of Portland. Hij volgde een beeldende kunst opleiding aan Chelsea College of Art and Design, Londen (2005-2008) en was deelnemer aan De Ateliers, Amsterdam (2008-2010). Hij werd voor de Prix de Rome voorgedragen door Anke Bangma en Louwrien Wijers.

Ook Esiri Erheriene Essi, Femke Herregaven en het kunstenaarsduo Sander Breure & Witte van Hulzen waren voor de Prix de Rome 2019 genomineerd. Alle finalisten zijn door een internationale jury beoordeeld op basis van nieuw werk dat tot stand kwam tijdens een werkperiode van vijf maanden. De nieuwe werken worden tentoongesteld in het Stedelijk Museum Amsterdam.

Sander Breure & Witte van Hulzen maakten met Accidents Waiting to Happen een totaalinstallatie die toont dat het ziekenhuis en het museum meer met elkaar gemeen hebben dan verwacht. De combinatie van sculpturen, performance, camera’s, televisieschermen en bezoekers veroorzaken onverwachte interactie. Het resultaat is volgens de jury ‘een gelaagd werk dat verschillende perspectieven biedt op de choreografie in medische instituten en kunstinstellingen, maar tevens een poëtische reflectie biedt op ons eigen lichaam.’

Esiri Erheriene-Essi maakte de schilderijenserie The Inheritance (or Familiar Strangers) waarop de alledaagse levens van zwarte mensen zijn geportretteerd. Deze scenes combineert zij met archiefbeelden die verwijzen naar politieke en sociale gebeurtenissen in de geschiedenis en strijd van mensen uit de Afrikaanse diaspora. Zo geeft zij context aan de situatie waarin de geportretteerden zich bevonden en de levens die zij hebben geleid. Daarnaast heeft de jury waardering voor de vrije manier waarop zij verschillende schilderstijlen en patronen verwerkt. De werken krijgen daarmee een collage-achtige kwaliteit die aansluit bij de artistieke reconstructie van een vergeten geschiedenis.

Femke Herregraven brengt met Diving Reflex (Because We Learned Not to Drown, We Can Sing) complexe onderwerpen samen in een gelaagde installatie die aansluit bij de diversiteit van haar artistieke praktijk. Het nieuwe werk komt voort uit haar grondige onderzoek naar catastrofe-obligaties, die door verzekeringsmaatschappijen worden uitgegeven. Het werk maakt inzichtelijk dat een catastrofe ook een positief kantelpunt kan zijn. De uitkomst is een surrealistisch en actueel scenario dat (letterlijk) resoneert in de tentoonstellingsruimte. De diverse onderdelen zijn in de installatie op een intelligente manier samengebracht en bieden een rijke ervaring, aldus de jury.

Klik hier voor het volledige juryrapport.