Biografieën 2019

Iris Kensmil. Foto: Khalid Amakran

Iris Kensmil. Foto: Khalid Amakran

Iris Kensmil (Amsterdam 1970) woont en werkt in Amsterdam

Kensmil maakt installaties van haar schilderijen of tekeningen om een gelaagde referentiële ruimte te presenteren. Zij toont een inclusieve geschiedenis vanuit een zwart feministisch perspectief. Kensmil eert zwarte auteurs, filosofen, activisten en muzikanten en deze tegenbeweging die een onmiskenbaar deel is van het modernisme.
Iris Kensmil was medeorganisator van de caucus Becoming More in het Van Abbemuseum, Eindhoven en creëerde daarbij voor de collectie Studie in Zwarte Moderniteit (2017).
Solo tentoonstellingen: Iris Kensmil , Club Solo, Breda, i.s.m. Van Abbemuseum, Eindhoven (2015), Shifting Colours, i.s.m. Willem de Rooij, Tropenmuseum Amsterdam (2014), No Sdon na bakra sturu, i.s.m. Charl Landvreugd, 6to8months, Kara Walker studio, New York (2010).
Haar werk was te zien in collectiepresentaties zoals Stedelijk Base2, Stedelijk Museum Amsterdam (2017-18); Black and Revolutionary, The Black Archives & Veronsur, Amsterdam (2018); Evolution/Revolution/Revision, Bread House, Tsaritsino Museum, Moskou (2017);  How Far, How Near, Stedelijk Museum Amsterdam (2014); Time Trade Travel, SMBA, Amsterdam & Accra, Ghana (2012); Monumentalisme, Stedelijk Museum Amsterdam (2010); Wakaman drawing lines – connecting dots, Fort Zeelandia, Paramaribo, Suriname, (2009); Respect, Shapes of society, Musée Dar-Si-Saïd & Palais el-Badi, Marrakech, Marokko.
Voor meer informatie: www.iriskensmil.nl

Remy Jungerman. Foto: Khalid Amakran

Remy Jungerman. Foto: Khalid Amakran

Remy Jungerman (Moengo, Suriname 1959) woont en werkt in Amsterdam

Jungerman brengt in zijn werk motieven samen uit het modernisme van De Stijl, de Marron cultuur en rituelen van de Winti-religie waardoor interactie ontstaat en blinde vlekken in de kunstgeschiedenis bloot komen te liggen. Hij is geïnteresseerd in de reis van patronen en motieven.
In 2008 ontving hij de Fritschy Culture Award van Museum De Domijnen in Sittard. Jungerman is mede-oprichter en curator van het Wakaman Project. Wakaman, wat letterlijk ‘wandelende man’ betekent, wil de positie van beeldend kunstenaars in Suriname onderzoeken en hun profiel op het internationale toneel verhogen.
Zijn werk was onder meer te zien bij Prospect3, New Orleans; in Brooklyn Museum, New York; El Museo del Barrio, New York; Hudson Valley MOCA, New York; Rennie Collection at Wing Sang, Vancouver; Stedelijk Museum, Amsterdam; Gemeentemuseum Den Haag; Centraal Museum, Utrecht; Havana Biennale, Cuba; Museum Bamako, Mali; Museum Tromso, Norway; Künstlerhaus Bethanien, Berlijn; Badischer Kunstverein, Karlsruhe; Malba, Buenos Aires; Cemeti Art House, Yogyakarta; Musée Art contemporain, Frankrijk. Jungerman deed residencies bij Art Omi en het International Studio & Curatorial Program (ISCP) in New York.
Het werk van Jungerman is zowel opgenomen in tal van publicaties als binnen verschillende collecties van instellingen en particuliere verzamelaars wereldwijd.
Voor meer informatie: www.remyjungerman.com

Benno Tempel. Foto: Khalid Amakran

Benno Tempel. Foto: Khalid Amakran

Benno Tempel (1972) woont in Amsterdam en werkt in Den Haag

Tempel is sinds 2009 directeur van Gemeentemuseum Den Haag. Tot het Gemeentemuseum Den Haag behoren ook het Fotomuseum Den Haag, het GEM, museum voor actuele kunst, en Escher in het Paleis. Tempel is gespecialiseerd in de schilderkunst van de negentiende en de vroege twintigste eeuw. Hij begon zijn loopbaan als gastconservator bij het Dordrechts Museum, waar hij de tentoonstelling Paul Gabriël. Colorist van de Haagse School maakte. Daarna werd Tempel assistent-conservator in het Van Gogh Museum, waar hij verantwoordelijk was voor het niet-Van Gogh-deel van de collectie. Tevens was hij als wetenschappelijk medewerker verbonden aan het Rijksmuseum. Van 2000 tot 2006 was hij conservator tentoonstellingen aan de Kunsthal Rotterdam. Hij heeft veel publicaties op zijn naam staan, waaronder het collectieboek bij de tentoonstelling Ontdek het moderne die permanent te zien is in Gemeentemuseum Den Haag. Net als in de tentoonstelling belicht hij hierin de geschiedenis van de moderne kunst niet als een opeenvolging van stromingen, maar op een associatieve manier. Sinds 2015 is hij voorzitter van het bestuur van de Stichting Van Doesburghuis en sinds 2009 lid van de Keuringscommissie TEFAF negentiende-eeuwse schilderkunst.