Regio Oost/Midden – Marlies Leupen en Erna aan de Stegge

Marlies Leupen en Erna aan de Stegge vervullen per 1 september gezamenlijk de rol van regiomakelaar Oost/Midden. Hun werkterrein beslaat de provincies Overijssel, Gelderland en Flevoland. Lees hier hun biografieën. Marlies Leupen en Erna aan de Stegge zijn te bereiken via e.aandestegge@mondriaanfonds.nl en m.leupen@mondriaanfonds.nl

‘Kunst en erfgoed – een dubbel voordeel’ – interview met Marlies Leupen en Erna aan de Stegge

‘Je moet elkaar kennen om er iets van te maken’, zegt Marlies Leupen. Met Erna aan de Stegge is zij makelaar voor het Mondriaan Fonds in de regio Midden/Oost.

‘We zijn samen woordvoerder en stimulator, een tweekoppig monster, dat er heel hard achteraan gaat jagen om duidelijk te maken dat er veel speelt in onze regio, ook van landelijk belang. Onbekend maakt onbemind, dat werkt twee kanten op. Hier leven soms vooroordelen die wij kunnen wegnemen: het Mondriaan Fonds is veel opener dan vaak wordt gedacht. Niet voor niets wil het fonds ogen en oren overal in het land. En andersom mag aan deze kant het zelfbewustzijn omhoog. Niet alles in het westen is sneller, mooier, beter.’

Marlies Leupen  Regiomakelaar Midden/Oost Erna aan de Stegge. Foto: Ernst van Deursen

‘Onze regio strekt zich uit tussen Randstad en Ruhrgebied, met enkele steden die een eigen cultuurbeleid kennen, zoals Nijmegen en Arnhem’, zegt Erna aan de Stegge. ‘Maar door het uitgestrekte landschap rondom is de dynamiek anders dan in de Randstad.’ Juist dat landschap met zijn weidse ruimte, oppert zij, bevordert reflectie en verdieping. Oudere kunstenaars volgen gestaag hun pad; jongeren die net de academie verlaten zoeken zelf hun weg. Grote nuchterheid naast grote bescheidenheid, misschien iets té groot, noemt zij karakteristiek. ‘Wij gunnen de talenten uit de regio de zichtbaarheid die ze verdienen.’

‘Puur uit eigen belang’, beaamt Marlies Leupen, ‘zouden kunstenaars en initiatieven hun nek uit moeten steken: op de bres voor zichzelf. Diverse broeiplaatsen in onze omgeving moeten wijken onder druk van de markt. Wacht je dan af tot er alternatieve ruimte wordt aangeboden of ga je zelf op zoek naar nieuwe ruimte? En wat doe je als kunstenaar na de academie: plan je actief de volgende stap? Zorg om afgewezen te worden is niet meteen een argument om af te zien van oriëntatie op het Mondriaan Fonds.’

Relatief onontgonnen in hun regio is Flevoland, waar zij actief op verkenning gaan. Dit geldt ook voor het grensgebied met Duitsland. Hoe grenzeloos gaat het er daar eigenlijk aan toe? Wat is er mogelijk aan uitwisseling en internationale samenwerking? Met kunstacademies en met diverse musea en instellingen voor erfgoed en beeldende kunst kennen Overijssel en Gelderland boeiende podia. Evenals fameuze manifestaties: van de Sonsbeek-tentoonstellingen tot en met de kersverse IJsselbiënnale. Maar tussen deze vaak internationaal georiënteerde podia en de nabije omgeving gaapt een kloof, stellen de regiomakelaars vast. Kunstenaarsinitiatieven als Code Rood, Expoplu, Tetem en Studio Omstand doen hun best die te overbruggen. Marlies Leupen en Erna aan de Stegge zien hier ook een taak weggelegd voor zichzelf: als vraagbaak, voorlichter en bemiddelaar.

En ze zien zelfs ‘een gat in de markt’, voor een combinatie van kunst en erfgoed, zoals Aan de Stegge zegt: ‘Er zijn zoveel bijzondere tradities en rituelen in Salland, Twente en de Achterhoek, van paasvuren tot mysterieuze verhalen over kerktorens of het romantische gebruik om roosjes te maken voor mensen die gaan trouwen, als blijk van noaberschap, buurmanschap. Erfgoedcentra tekenen veel bijzonderheden op, maar als je kunstenaars aan dit erfgoed verbindt, kun je oude inspiratiebronnen prachtig zichtbaar maken. Dit heeft een dubbel voordeel. Want je creëert ook opdrachtsituaties voor kunstenaars die dwarsverbanden leggen tussen kunst en samenleving: er is behoefte aan hun creativiteit.’