Birgit Donker blogt

Barbie en de kunst van het delen

Pauline Stoopman en Agnes Vugts Pure Veerkracht, Natuurhistorisch Museum Rotterdam

Een knobbelzwaan broedend op haar nest gemaakt van onwaarschijnlijk afval waaronder een Pritstift. Een Barbie die niet zou bestaan als er geen havens waren om haar en haar onderdelen te vervoeren. Ze kwamen ter sprake gisteren tijdens de bijeenkomst in het Havenmuseum Rotterdam, waar in aanwezigheid van minister Bussemaker de eerste resultaten werden getoond van de Bijdrage Samenwerking Musea die eind vorig jaar van start ging.

Pure Veerkracht, Natuurhistorisch Museum Rotterdam

De knobbelzwaan figureerde in de samenwerking die het Natuurhistorisch Museum Rotterdam en het Wereldnatuurfonds zijn aangegaan om het verhaal te vertellen van natuur in de stad. Barbie lardeerde het plan van het Havenmuseum en het Maritiem Museum om met talloze partners, waaronder het  Maritiem District en het Scheepvaart- en Transportcollege, het maritieme verhaal te vertellen met nu eens niet het verleden, maar het heden als uitgangspunt. Beide projecten zijn voorbeelden van musea die buiten de eigen muren kijken en allianties aangaan met andere partijen. Ook daarvoor is de bijdrage Samenwerking Musea bedoeld. Naast de samenwerking tussen musea onderling, zoals de zestien musea in Limburg die met het Huis voor de Kunsten Limburg gaan onderzoeken hoe ze gezamenlijk kunnen optrekken bij hun collectiebeheer of de liefst 43 Amsterdamse Musea die hun samenwerken op het gebied van onder meer publieksbereik en educatie.

Pauline Stoopman en Agnes Vugts

Tijdens de bijeenkomst gisteren bleek dat er behoefte bestaat aan kennisdeling. Uit Friesland kwam belangstelling voor het Limburgse collectiebeheerproject, uit Hilversum klonk interesse voor het project van het Letterkundig Museum en het Huygens Instituut voor Nederlandse Geschiedenis, die samen een literair platform opzetten waarop de resultaten van wetenschappelijk onderzoek zal worden vertaald voor onder meer het middelbaar onderwijs.

Het Mondriaan Fonds neemt die behoefte graag ter harte en gaat kijken hoe het de opgedane kennis voor anderen beschikbaar kan maken. Allereerst is die kennisdeling een voorwaarde voor aanvragers voor de nieuwe regeling, dus bij de beoordeling wordt ook meegewogen hoe de opgedane ervaring ‘wordt gedeeld met het veld. Of zelfs buiten het veld zoals het geval bij het haalbaarheidsonderzoek van het Maritiem Museum Rotterdam, het Scheepvaart Museum in Amsterdam en het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen naar de vraag hoe om te gaan met het probleem dat belangrijke historische schepen niet in Nederland kunnen blijven omdat er te weinig geld is. Ze kijken of er nieuwe verdienmodellen te ontwikkelen zijn en zullen de opgedane ervaring delen met het museale veld maar ook met de particuliere erfgoedsector.

Daarnaast zullen we ons inspannen ook op andere manieren kennisdeling te faciliteren, bijvoorbeeld via onze site. Om te beginnen vindt u daar nu al de twaalf tot nu toe gehonoreerde plannen en de presentaties van de bijeenkomst van gisteren worden binnenkort gepubliceerd. Aan het motto van de Museumbrief “Samen werken, samen sterker” voegen wij hierbij toe: En eerlijk zullen we alles delen.