Birgit Donker blogt

Een nieuwe gouden eeuw

Inmiddels ben ik zo ongeveer de laatste Nederlander die nog niet in het nieuwe Rijksmuseum is geweest. Wat hebben ze dat knap gedaan. Officieel is het nog niet open, maar dat zou je bijna vergeten. Met de talloze speciale voorbezichtigingen wordt het nog meer een museum van iedereen. Een vriendin liep er al urenlang rond, kwam verliefd weer buiten en kon als enige kritiek melden dat ze er soms verdwaalde. Mijn collega’s van het fonds waren er gisteren. Ze kregen een rondleiding langs een aantal aankopen die wij hebben ondersteund, zoals de twee Japanse tempelwachters in het Aziatisch paviljoen. ,,Het voelt toch een beetje of die stukken van ons zijn”, zei de één. ,,We gaan weer een Gouden Eeuw in”, besliste een ander. Er waren speciale openingen voor de vrienden van, voor de sponsoren van, ja wie was er niet? Ik dus.

Toch ben ik dubbel bevoorrecht. Aanstaande zaterdag mag ik naar de officiële opening en ik verheug me nu al op de rondleiding die daar aan vooraf gaat. Bovendien heb ik het museum in verschillende stadia van de verbouwing van binnen kunnen zien. In het begin, toen de ingewanden er net uitgesloopt waren en het prachtige glazen dak eindelijk zichtbaar was – vanuit een modderige bouwput dat wel. Maar ook op het moment dat het interieur af was en de inrichting nog moest beginnen; kanonnen eerst want zwaar en kunnen tegen een stootje. De verrassende ‘noire de vigne’ op de muren in de Eregalerij zag ik zonder meesterwerken net als de witte bovenverdieping voor de twintigste eeuw. Zelfs zag ik in de half onttakelde Erezaal in 2011 een modeshow van ontwerpster Ilja Visser, die zich had laten inspireren door de ontwerpen van architect Pierre Cuypers.

Maar zaterdag zie ik het museum voor het eerst helemaal af. En mocht het me voor die tijd toch te veel worden, dan ga ik gewoon even naar Albert Heijn: kijken naar de melkpakken met topstukken uit het Rijks.

 

Birgit Donker