Birgit Donker blogt

Zachte wol met scherp metaal

Gedrapeerde doeken, bolletjes en strengen wol, stokken als lansen met katoen en kralen omwikkeld. De Britse kunstenares Kate Keara Pelen gebruikte het allemaal, in de twee ruimten die ze de afgelopen maanden inrichtte als artist-in-residence in DordtYart, de voormalige machinefabriekshal in Dordrecht die voor het tweede jaar wordt gebruikt om kunst te maken en te tonen. Kate Keara Pelen, die haar opleiding kreeg aan de Slade School of Fine Arts in Londen, voelde in Dordrecht veel vrijheid want, zegt ze: ,,In de Nederlandse kunstwereld wordt er niet zo op ambacht neergekeken als in Engeland.” Ze is van de weeromstuit zelfs gaan weven. Haar weefgetouw staat achter een van de installaties. Nu gebruikt ze nog zachte wol, maar straks komen er scherpe stukken metaal in als contrast.

De herwaardering van het ambacht in de kunsten staat centraal in het onlangs verschenen essay De handgezaagde ziel van Cornel Bierens, die zich overigens niet beperkt tot Nederland. Hij voorziet gouden tijden voor de ambachtelijkheid in de kunsten. Kunstenaars, schrijft Bierens, zien weer helemaal de kracht van het elementaire maakwerk en hun wapenkast met technieken is voller dan ooit. ,,Op de bovenste plank liggen nu zelfs weer huisvlijttechnieken als borduren en pottenbakken.” Het Mondriaan Fonds maakte de uitgave van Bierens mogelijk omdat het essay, de achtste in een reeks,  zowel het denken als het doen over kunstenaarschap verder kan stimuleren. Het raakvlak tussen kunst en ambacht was trouwens ook het onderwerp eerder dit jaar van de drukbezochte expositie Hand Made – lang leve het ambacht in Museum Boijmans van Beuningen. Het Rotterdamse museum toonde op deze mede door het Mondriaan Fonds ondersteunde expositie voorbeelden van wat het zelf noemde ,,het kunstambacht”.

Kate Keara Pelen ontdekte in DordtYart behalve waardering voor ‘kunstambacht’ nog iets. In de ruige Biesboschhal, omringd door vooral mannelijke collega’s, had ze opeens behoefte aan vrouwelijke kleuren; rood, roze en geel. Barbie-kleuren, zegt ze zelf. ,,In reactie op al dat machogeweld.” Maar noem haar kunst geen vrouwenkunst. Ze moet nog uitzoeken wat dat kleurgebruik nou precies betekent.