Birgit Donker blogt

Zoals het klokje bij de buren tikt

Nieuwe Vide, The Holls Collective tijdens Art Brussels

Terwijl musea en presentatie-instellingen de duur van tentoonstellingen wel steeds langer lijken te maken – waarschijnlijk uit kostenoverweging en niet per se slecht – is er in Brussel op dit moment een tentoonstellingsruimte met ultrakorte exposities. Een tentoonstelling duurt hier precies 120 minuten – en dat is inclusief op- en afbouw. Maaike Schoorel is er bijvoorbeeld een uur te zien, net als Ola Vasiljeva. In totaal zijn er 36 solo-exposities, van kunstenaars uit Nederland en uit Vlaanderen.

'120 Minutes' initiatief van kunstenaars Lieven Segers en Frank Koolen op Art Brussels
Deze ‘120 minutes’ heeft plaats in stand 3d-44, op Art Brussels dat tot en met 27 april te zien is. De ‘performatieve sculptuur annex tentoonstellingsruimte’, waar elk uur een nieuwe expositie opent, is een initiatief van kunstenaars Lieven Segers en Frank Koolen. Iedere mini-expositie heeft een titel, uitnodigingen en receptie, een plattegrond en een begeleidende tekst die ter plekke wordt geschreven. ’120 minutes’ speelt volgens Segers en Koolen in op het verlangen van iedere kunstenaar om een solo te hebben op de kunstbeurs maar steekt er tegelijkertijd de draak mee.

Frank Koolen op de opening van '120 minutes'
Het project van de Belgische Segers en de Nederlandse Koolen is onderdeel van de speciale focus die op deze Art Brussels wordt gelegd op de relatie tussen Nederland en Vlaanderen. Dit in het kader van de viering van het cultureel verdrag Nederland-Vlaanderen dat 25 jaar geleden werd getekend. In datzelfde kader zijn drie Nederlandse kunstinstellingen te zien op de kunstbeurs: Institute for Human Activities van Renzo Martens; Nieuwe Vide met kunstenaarscollectief The Holls Collective en Rongwrong met een solo van Louwrien Wijers.

'Tafels' op Art Brussels
Nog meer Nederlands is te vinden op de kunstbeurs, in de vorm van tafels vol kunstenaarsboeken en bijzondere kunstboeken uit Nederland en Vlaanderen. De selectie van deze tachtig boeken is gemaakt door de Belgische ontwerper/uitgever Luc Derycke en de Nederlandse curator/kunstcriticus Maaike Lauwaert. De boeken zorgen ervoor dat de kunst gaat ,,reizen in de tijd’’, zoals Lorenzo Benedetti het zo mooi verwoordde tijdens een eerdere aflevering van ‘Tafels’ begin dit jaar op Art Rotterdam.

Het Mondriaan Fonds draagt bij aan deze Nederlands-Vlaamse initiatieven omdat ze zo mooi extra zichtbaar maken wat er al is: uitwisseling tussen Nederland en Vlaanderen en bovenal aantrekkelijke kunst, kunstboeken en kunstenaarsboeken. Eigenlijk zou je hier geen jubeljaar voor moeten nodig hebben, maar het helpt wel om dit nog eens extra te onderstrepen. Zeker en vast.

Lees meer over de aanwezigheid van Nederlandse kunstenaars tijdens Art Brussels hier.