interviews

‘Straks gaan gewoon de gordijnen open en zien we de wandkleden in het zonlicht’

Koningin Máxima en Willy van Egdom in de regentenzaal, Bartholomeus Gasthuis Utrecht Koningin Máxima en Willy van Egdom in de regentenzaal, Bartholomeus Gasthuis Utrecht

Het Bartholomeus Gasthuis vangt al meer dan 650 jaar inwoners van Utrecht op die onderdak en zorg nodig hebben. Van toevluchtsoord voor pelgrims en armen tot verzorgingstehuis van ouderen: sinds 1367 heeft het als enige gasthuis in Nederland alle eeuwen getrotseerd, met enkele verbouwingen en vernieuwingen. Uniek is de Regentenzaal uit 1632, die nog steeds als vergaderzaal fungeert. De Raad van Toezicht, de huidige regentengroep, zit er tussen wandkleden uit de 17e eeuw die zich over drie muren uitstrekken.

‘Lanen, vergezichten en kleurrijke dieren’

‘Een verborgen juweel’, noemt directeur Willy van Egdom de zaal. ‘De tapijten zijn beschermd cultuurgoed. Ze hebben lange levens achter zich, opgerold in kelders tijdens de oorlog en schoongemaakt tijdens een latere restauratie. Maar ook het glaswerk, meubilair en portret boven de schouw zijn origineel. Stel je voor dat zo’n zaal dicht en donker moet blijven, om alles voor de toekomst te bewaren! Bijzonder is juist dat alles hier met elkaar samenhangt én nog functioneert. Daarom zijn we zo blij met de oplossingen die we na onderzoek hebben gevonden voor het controleren van temperatuur, luchtvochtigheid en licht. En met de bijdrage van het Mondriaan Fonds voor die klimaatbeheersing, want in de branche van zorg en welzijn hebben de bezuinigingen net als in de kunst hun sporen nagelaten. Dankzij de toekenning kunnen we de tapijten tijdens rondleidingen gewoon met opengetrokken gordijnen aan iedereen laten zien.’

De Regentenzaal is officiële trouwlocatie van de gemeente Utrecht. Bedrijven en instellingen kunnen de zaal huren en publiek is welkom op zondagen, tijdens Open Monumentendag en bij activiteiten van bijvoorbeeld het Internationaal Kamermuziekfestival. Net als de regenten die tapijtwever Maximiliaan van der Gught uit Delft indertijd hebben ingeschakeld – en de gobelins uit eigen zak betaalden – kan iedereen straks wegdromen bij het wandtapijt, dat, zoals de opdracht luidde, een boslandschap laat zien ‘met lanen, vergezichten en talloze kleurrijke dieren.’