Voor de 61e editie van de Biënnale van Venetië presenteert Dries Verhoeven samen met curator Rieke Vos The Fortress. Het duo neemt het Nederlands paviljoen en de Biënnale van Venetië zelf als uitgangspunt voor een kunstwerk dat gaat over de neiging tot zelfbehoud in het licht van grote geopolitieke onzekerheid.
Het Nederlands paviljoen, ontworpen door Gerrit Rietveld en gebouwd met het optimisme van de naoorlogse jaren 50, kan worden gezien als het toonbeeld van openheid en vooruitgang. Maar tijdens de komende editie transformeert dit modernistische monument tot een antithese van zichzelf. Met een stalen sluier keert het zonovergoten gebouw zich af van de buitenwereld en verandert in een donkere hal. Binnen manifesteert zich de invallende duisternis in een rauwe vocale performance.
Dries Verhoeven: ‘Samen met een groep van dertien internationale performers ontwikkelen we een kunstwerk over de zoektocht naar houvast in een wereld uit balans. Ze gebruiken daarbij alleen hun valse stembanden. Met ongepolijste geluiden geven performers uitdrukking aan een maatschappelijke staat van ontreddering, en de volharding waarmee we ons, ook in de kunst, soms blijven vasthouden aan de wereld en de waarden van gisteren.’
De Biënnale van Venetië
De kunstenaar en curator nemen de tegenstrijdigheden van de Biënnale van Venetië zoals zij deze waarnemen als uitgangspunt van het werk: ‘De Giardini della Biennale belichaamt, met haar landenpaviljoens, een wereldorde uit vervlogen tijden. Landen die in werkelijkheid elkaar de oorlog verklaren of volkerenmoord plegen, staan hier gebroederlijk naast elkaar. De kunstruimte probeert het idee van een verlichte traditie en hoopvolle toekomst in stand te houden.’ The Fortress reageert op deze paradox.