Karina Beumer

Karina Beumer, filmstills gebruikt in filmroman Where do the characters go when the story ends?, 2016

Ze interviewde een eigen schilderij en liet toeschouwers een rol spelen tijdens een galerietentoonstelling. In de experimentele kunstpraktijk van Karina Beumer (1988) draait alles om ontregelen, omkeren en activeren. Traditionele conventies en verwachtingen met betrekking tot het kijken naar kunst worden op losse schroeven gezet, met als doel de toeschouwer uit zijn comfort zone te halen. In haar zoektocht naar strategieën om in contact te komen met de toeschouwers van haar werk draait Beumer graag de rollen om, door zichzelf in de rol van toeschouwer te plaatsen en de toeschouwer te activeren en deze te dwingen de rol van co-maker op zich te nemen. Deze benadering resulteerde in een aantal video’s met registraties van – meestal onaangekondigde – performances, waarbij Beumer vrijmoedig schakelt tussen film, theater, beeldende kunst, dans, muziek en literatuur en waarbij realiteit en fictie in elkaar lijken over te vloeien. Een performance vormt steeds de basis voor een video; een videoscreening de aanleiding voor een performance. Inmiddels heeft deze aanpak een filmtrilogie opgeleverd, bestaande uit de delen ‘Open For New Challenges’, ‘Was Het Maar Zo Makkelijk’ en ‘We Have To Think Of Something Else’. Tijdens Prospects & Concepts presenteert Beumer niet alleen deze trilogie, maar zal het werk tevens geactiveerd worden door een book launch van de filmroman die naar aanleiding van de trilogie gepubliceerd wordt. Ook in deze filmroman waagt zij zich aan een aantal existentiële vragen, waarbij ze er niet voor terugdeinst om ook de gastcurator van Prospects & Concepts aan een spiegelexperiment te onderwerpen. (SH)