Lana Mesic

Lana Mesic. Fainah and Camille, 2015 Hahnemühle print op dibond, 100 x 80 cm courtesy: Creative Court en LhGWR

Noor Mertens: Waar gaat je werk over?

Lana Mesic: In mijn werk komt het thema onzichtbaarheid steeds terug. Mijn master afstudeerproject ging over onzichtbare ‘spirits’ die ik door middel van fotografie zichtbaar wilde maken. Sindsdien ben ik bezig om dit thema op verschillende manieren te benaderen. In Anatomy of forgiveness, het daaropvolgende project over Rwanda heb ik het onzichtbare proces van vergeving zichtbaar willen maken. Ik heb gevraagd of slachtoffers en daders het moment van vergeving voor mij wilden reconstrueren. Ook tijdens de residency die ik het afgelopen jaar in Sao Paulo deed, greep ik terug op het idee van onzichtbaarheid, namelijk op de onzichtbare stad. Door het aanvragen van de Werkbeurs Jong Talent wilde ik ruimte creëren om spreekwoordelijk onderuit te kunnen gaan. Wanneer ik voor opdrachtgevers werk, is er meestal sprake van tijdsdruk en in mijn vrije werk had ik ook het idee niet genoeg tijd te hebben om te experimenteren. Toen ik de beurs kreeg, merkte ik juist dat ik me tegen die ruimte verzette. Normaliter werk ik vanuit een idee waarbij ik een concept maak en vanuit dat concept ga ik fotograferen. Ik wilde door middel van de werkbeurs de mogelijkheid creëren om die aanpak te veranderen.

Noor Mertens: Tijdens Prospects & Concepts laat je beelden zien uit jouw serie Anatomy of forgiveness uit 2014. Hoe ben je hier te werk gegaan?

Lana Mesic: Wat ik belangrijk vind – en dat is een belangrijk verschil tussen mij en een bekende fotograaf als Pieter Hugo – is dat ik objectieve documentaire fotografie als ouderwets beschouw. Er bestaat namelijk niet zoiets als een objectief documentair beeld. Om de integriteit van je werk te bewaren, moet je als fotograaf laten zien waar de fictie in zit. In Anatomy of forgiveness laat ik zien dat het een reconstructie is van het moment van verzoening, niet de verzoening zelf. Ik wilde een podium bieden aan de daders en slachtoffers om hun verhaal te doen. Daarbij vond ik het belangrijk om ze zo weinig mogelijk te sturen in hun houding en expressie. Ik heb hen alleen gevraagd: hoe zag de verzoening eruit?

Fragment uit Prospects & Concepts 2016, een uitgave van het Mondriaan Fonds. Interview: Noor Mertens.

Lana Mesic (1987, Zagreb, Kroatië) woont en werkt in Eindhoven. Contact: lanamesic.com.