Hanne Hagenaars

Hanne Hagenaars Hanne Hagenaars

Geboren: 1955
Beroep: freelance curator en schrijver
Website: hannehagenaars.nl

“De waarde van kunst is een ongrijpbaar gegeven, een ondefinieerbaar product waarvan je tóch weet dat het de mens goed zal doen. Hoe kun je daar op ondernemen? Daarover wil ik graag het gesprek voeren om concrete handvaten aan te bieden.”

Over Hanne Hagenaars
Hanne Hagenaars werkt als freelance curator en schrijver. Ze is hoofd van het Studium Generale voor de KABK te Den Haag en geeft les aan de Rietveld Academie. Ze initieerde het tijdschrift mister Motley waarvan ze negen jaar hoofdredacteur was. Het tijdschrift bestaat nu online. Mister Motley verknoopte kunst en leven met elkaar, en nog steeds staan de kunstenaar en zijn gedachtegoed in samenhang met het (dagelijks) leven centraal in de praktijk van Hagenaars. Deze verhalen achter de kunstwerken brengt zij graag naar voren in tentoonstellingen en publicaties.

In 2012 realiseerde Hagenaars de tentoonstelling Half suiker, half zand in de Paviljoens in Almere met de mister Motley over de geschiedenis van Nederland als uitgangspunt.  In 2014 was ze de curator van Be Calm, waarvoor ze werken leende uit Amsterdamse huiskamers: museale werken die laten zien hoe particulieren als huisgenoten leven met hun kunst. In 2016 stelde ze de Gelderland Biënnale Living Giving samen waarvoor ze het begrip ‘Gelders’ oprekte tot over de grenzen met deelnemers als Mounira Al Solh, Nazmiye Oral, Hendrickje Schimmel, Maison the Faux en Heidi Sincuba. Ook was ze tweemaal curator van de graduation show van Immediate Spaces van het Sandberg Instituut.

Ze werkte als curator voor de Kunstvereniging Diepenheim waar ze samen met Gijs Assman een serie tentoonstellingen ontwikkelde met als rode draad de condities van een kleine gemeenschap, met onder andere exposities van Eva Kotatkova, Klara Kristalova, Henrik Schrat, Olga Balema en Stefan Ruitenbeek. Tijdens de laatste drie tentoonstellingen werkte ze samen met Heske ten Cate. Gezamenlijk maakten zij vervolgens tentoonstellingen voor De Garage in Rotterdam (The Fortune Teller, Sparkling like the Surface of the Ocean at Night en Humble) en het Valkhof in Nijmegen.

Hanne Hagenaars maakte het kunstenaarsboek Arcadia over de identiteit van Diepenheim, ze schreef het essay voor de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst (White Spirit) en schreef  in opdracht van het Fries Museum een lang verhaal (De wolkenbibliotheek) naar aanleiding van de tentoonstelling Horizonnen. In 2016 vond the launch van haar boek Geen Wolk, hoe kunst mijn leven redde in het Stedelijk Museum in Amsterdam plaats. Geen Wolk is een mix van persoonlijke verhalen en teksten over kunst die met elkaar verbonden zijn. Het boek laat zien dat het uitstellen van een oordeel prettig is, dat twijfel en nuances je meer brengen dan (schijn)zekerheden. Hoe kunst een helpende hand kan zijn om je eigen weg in het leven te vinden, om op een abstracte manier naar het leven en de daarbij horende emoties te kijken. Het afgelopen jaar kreeg ze verder schrijfopdrachten van kunstenaars, tijdschriften en het Sandberg instituut.

Hanne Hagenaars over het mentorschap
“Ik wil graag het gesprek voeren over de inhoud van het werk om al denkend en pratend de inhoud aan te scherpen en vervolgens ruimte te geven. Vanuit de inhoud en de positie van het werk wil ik graag meedenken welke keuzes het werk optimaal verder kunnen brengen, in tentoonstellingen, in taal, in events, in de openbare ruimte enzovoorts. Verder zal ik ondersteuning bieden bij alles wat daarbij komt kijken, zoals subsidieverwerving, samenwerkingen, eigen initiatief en een netwerk.

Dankzij mijn brede ervaring als tentoonstellingsmaker, schrijver, boekenmaker, docent en adviseur heb ik all round kennis opgebouwd waardoor ik het gesprek in de lengte en de breedte kan voeren. Mijn ervaring is dat ik goed kan luisteren en zo snel grip krijg op de behoefte en positie van de mentee. Daarbij ken ik de hedendaagse kunstwereld als mijn broekzak en kan ik samen met de mentee een pad uitstippelen dat het beste bij zijn werk en ambities past.

Kunstenaars staan midden in het leven en onderzoeken dat leven om van daaruit te komen tot hun werk, waarin uitspraken over dat leven altijd op een complexe en verpakte manier verweven zijn. In de journalistiek gaat het om feiten en een heldere mening, in de beeldende kunst juist om die inconsequenties en vergezichten, het onbekende. Kunst brengt je naar plaatsen waar je nog niet geweest bent en vertelt je verhalen die je nog niet kent. Het onbekende omarmen, daarin ligt een belangrijke waarde van kunst. En dat helpt om het oordeel buiten de deur te houden. Over goed en kwaad, over wat wel en niet zou mogen, morele oordelen.

De waarde van kunst is een ongrijpbaar gegeven, een ondefinieerbaar product waarvan je tóch weet dat het de mens goed zal doen. Hoe kun je daar op ondernemen? Daarover wil ik graag het gesprek voeren om concrete handvaten aan te bieden.”