[click here for English]
In het werk van Aion Arribas (1985) speelt beweging een belangrijke rol. Arribas danste een groot deel van hun leven, studeerde choreografie en doceerde bewegingsonderzoek. Tegenwoordig onderzoekt Arribas in hun praktijk als beeldend kunstenaar beweging in relatie tot genot, gender, seksualiteit en ‘neuroqueering’, oftewel het doorbreken van ideëen over wat als ‘normaal’ denken en gedrag wordt gezien. Ook in het videodrieluk Dear Rubsters staan deze thema’s centraal.
In Dear Rubsters (2026) verkent Arribas de herkomst van handelingen die gelinkt worden aan lesbisch-zijn en de vulva. Scissoring (2022-doorlopend) toont twee handen die elkaar, ingesmeerd met glijmiddel, aftasten. De video belicht het feit dat het woord ‘scharen’ gebruikt wordt als spottende aanduiding voor lesbische seks, en biedt bij wijze van tegenwicht een helende oefening aan. Rubbing (2022) toont intieme beelden van voeten, billen, armen en andere lichaamsdelen die wrijven tegen alledaagse voorwerpen. Dildoing (2025-doorlopend) is geïnspireerd op het werk van de Spaanse filosoof Paul B. Preciado. Die stelt in zijn Manifeste contra-sexuel (2000) dat ieder onderdeel van het lichaam een dildo kan zijn, een visie die seks verruimt en loskoppelt van de genitaliën.
Aan de hand van intieme bewegingen in combinatie met reflectieve voice overs verkent Arribas verschillende vragen. Welke handelingen worden als seksueel gezien en waarom? In hoeverre zijn seksuele activiteiten gekoppeld aan genderidentiteit en aan binair denken? En hoe kunnen we daar op een andere manier naar kijken? Dear Rubsters toont aan dat seks en genot een veel breder spectrum beslaat dan doorgaans vanuit een cis, heteronormatief en homonormatief perspectief wordt voorgesteld.
Tekst: Sarah van Binsbergen