[click here for English]
Anouk Asselineau (1993) reflecteert in haar sculpturen, tekeningen en installaties op processen die het kapitalisme en de productie van kunst aandrijven. Deze thema’s komen ook terug in haar installatie in Prospects. De kunstenaar maakte een exacte kopie van de ansichtkaartenmuur in de museumwinkel van het Stedelijk Museum Amsterdam, een van de belangrijkste Nederlandse musea voor moderne en hedendaagse kunst. Op een tentoonstelling die jong, opkomend talent een plek geeft, reflecteert zij hiermee op de circulatie van iconische kunstwerken als massaproduct.
Asselineau is gefascineerd door de ansichtkaarten omdat ze betaalbare kopieën zijn van onbetaalbare en onbereikbare kunstwerken. Waar je de originele kunstwerken niet mag aanraken, hebben ansichtkaarten juist iets intiems; je kunt ze mee naar huis nemen en aan een geliefde sturen. Ook is ze geïnteresseerd in de vraag welke kunstwerken uit een collectie ansichtkaarten worden, en welke niet. Wat zegt die selectie over welke kunst in 2026 gewaardeerd wordt? Voor deze sculptuur werkte Asselineau samen met de medewerkers van de museumwinkel – die wordt uitgebaat door boekhandel Walther König – en kreeg ze toestemming om kaarten uit hun voorraad te gebruiken.
Op een speelse manier roept Asselineau vragen op over de rol van instituten binnen de kunstwereld. Ze ziet deze installatie niet als institutionele kritiek (een stroming binnen de beeldende kunst die de macht van instituten analyseert) maar als een ‘institutioneel portret’, dat een deel van het museum uitlicht. Net zoals bij een geschilderd portret, roept dit kunstwerk vragen op over wat er achter de facade schuilgaat.
Tekst: Sarah van Binsbergen