Click here for English
Hoe waarheidsgetrouw is een herinnering? Volgens Anthony Ngoya (1995) is het geheugen een constructie die bestaat uit verschillende verhalen, gebeurtenissen en emoties die in elkaar overlopen. De zoektocht naar de sporen van de tijd en hoe die zijn verankerd in het persoonlijke en collectieve geheugen, vormt een rode draad in zijn werk. Waarheid is daarbij volgens hem een rekbaar gegeven: ‘Telkens wanneer je een verhaal opnieuw vertelt, belicht je andere aspecten en vang je een moment uit het verleden opnieuw in het heden.’
In zijn nostalgische installaties laat Ngoya heden en verleden versmelten. Het materiaal speelt daarin een betekenisvolle rol. Zo benadrukken de loshangende stoffen de beweeglijkheid van het geheugen. Soms zijn ze gevonden en dragen ze al een geschiedenis waaraan hij een laag toevoegt. Ook in de video’s – met beelden uit persoonlijke en openbare archieven – lopen vaak meerde lagen door elkaar.
Deze gelaagdheid is terug te zien in Prospects. Mbótó (2025) bijvoorbeeld, is een geweven stof waarbij het weefwerk metaforisch is voor de verbinding van verschillende verhalen. De lantaarns naast het werk tonen filmcompilaties van rituele handelingen, de gevolgen van de exploitatie van aardolie op het platteland en beelden van het waterrijke gebied rondom het Congolese vissersdorp waar zijn vader is geboren. Lantaarns die het heden belichten met verhalen en emoties uit het verleden en zo een gevoel van verlangen en verbondenheid blootleggen.
Geschreven door Esther Darley