Click here for English
Smartphones, tv’s, reclameschermen: bewegende beelden hebben een hypnotiserende aantrekkingskracht. Christy Groen (1991) is gefascineerd door deze kracht. In haar schilderijen en installaties probeert ze de betovering beter te begrijpen door de werking te ontleden en na te bootsen. Ze experimenteert met analoge machines die, net als beeldschermen, bewegend beeld genereren. Hiervoor gebruikt ze dezelfde basiscomponenten als die voor standaard apparaten, zoals licht en polarisatiefilters, maar dan op een geheel eigen manier. Eerdere versies maakte Groen van karton en hout, wat het analoge en handgemaakte karakter benadrukt. De machines die ze in Prospects toont, lijken met hun zwarte behuizing meer op de industriële producten waarop ze geïnspireerd zijn. Hierdoor ligt de nadruk minder op de fysieke machine en meer op het bewegende beeld zelf.
Groen liet zich voor de bewegende beelden inspireren door de werking van beeldschermen. Uit afzonderlijke beeldfragmenten ontstaan vormen en patronen die soms uitgroeien tot abstracte landschappen en ruimtes, alsof er een virtuele wereld achter het scherm schuilgaat. Het gaat haar niet om de afbeelding, maar om de manier waarop een beeldscherm beelden genereert en de invloed die dit heeft op de toeschouwer. Hoe ervaren we een verzameling pixels in primaire kleuren als vloeiende beelden binnen een volledig spectrum?
Groens beelden zijn hypnotisch, maar trager en eenvoudiger dan de visuele prikkels die ons dagelijks omringen. Ze eisen niet de volledige aandacht op en laten ruimte over voor de gedachten, fantasie en interpretatie van de toeschouwer.
Geschreven door Sarah van Binsbergen