Click here for English
Bedrijventerreinen, havengebieden en verkeersknooppunten: Daan Russcher (1995) wordt er al van jongs af aan door gefascineerd. Het zijn non-plaatsen in de marges van de stad. Onbeduidende plekken die lijken te ontsnappen aan de gevestigde orde en het gepolijste uiterlijk van het centrum. Vaak worden ze gekenmerkt door mobiliteit en tijdelijkheid en tonen ze zichtbaar sporen van aantasting en verval. Juist deze plekken zet Russcher (die voorafgaand aan de kunstacademie bouwkunde studeerde) op een voetstuk. Door in te zoomen en details uit hun context te belichten, vraagt hij aandacht voor hun onbedoelde en vaak ongeziene schoonheid. Zo transformeren corrosie, afgebladderde verflagen en verouderde constructies onder zijn handen tot abstracte composities.
Aanvankelijk richtte Russcher zich enkel op fotografie. Tegenwoordig vormen de foto’s de basis voor decorachtige elementen waarmee hij ruimtelijke constructies bouwt. Zelf noemt hij dit een vorm van ‘omgekeerde architectuur’, waarmee hij zich positioneert tussen kunstenaar en architect. Russcher: ‘Ik ben geïnteresseerd in de kneedbaarheid van architectuur en de scheidslijn tussen het onooglijke en het esthetische.’
Voor de serie te zien in Prospects trekt hij het verval door naar de presentatie zelf. Door de grillige contouren van zijn foto’s – die hij met een lasersnijder bewerkte – lijkt het alsof de gehavende en afgebrokkelde wanden zelf zijn ingelijst. Een vervreemdend effect dat door de deels verweerde en aangetaste lijsten wordt versterkt.
Geschreven door: Esther Darley