Click here for English
Van jongs af aan is Emre Özakat (1987) gefascineerd door digitale media. Na zijn studie audiovisueel aan de kunstacademie richtte hij zich echter op de schilderkunst. In zijn werk vermengt hij de vluchtigheid van onlinebeelden, waarmee we dagelijks worden overspoeld, met de traagheid van het schilderen. Dit leidt tot vervreemdende schilderijen die herinneren aan iets dat niet meer is of – in de fysieke wereld – misschien wel nooit heeft bestaan. Tegelijkertijd confronteren ze de toeschouwer met de vluchtigheid van de hedendaagse maatschappij.
De digitale foto’s vindt Özakat op het internet. Ze variëren van beelden van machineonderdelen en kapotte apparaten tot beelden van speelgoed en oud gereedschap: anonieme foto’s die als geesten ronddwalen in de rafelranden van het wereldwijde web en vaak, mede door hun lage resolutie, worden genegeerd. Door deze digitale beelden te vertalen naar olieverf trekt hij ze de fysieke wereld binnen. Een wereld waarin ze niet meer kunnen worden weggeklikt en de kijker uitnodigen tot een bewuste manier van kijken.
Het werk in Prospects is opgebouwd uit verschillende beeldfragmenten. Doordat deze zijn vervormd, roepen ze ongemak op. Ze zijn deels herkenbaar, maar lijken zich ook in een tussenwereld te bevinden waartoe je geen toegang hebt. Özakat: ‘Door middel van schilderkunstige verduistering wil ik een gevoel van tijdelijke ontwrichting oproepen, waarbij beelden zweven tussen herkenning en verdwijning. Het horizontale, gefragmenteerde formaat van het werk weerspiegelt de logica van een beschadigd bestand of een gefragmenteerde datastroom, waardoor vluchtig digitaal puin wordt omgezet in een fysieke, blijvende aanwezigheid.’
Geschreven door: Esther Darley