[click here for English]
Geo Barcan (1997) maakt video-installaties en schrijft essays en verhalen. De rode draad in haar werk is de relatie tussen technologie, politiek, geschiedenis en cultuur. Ze onderzoekt hoe de ontwikkelingen binnen deze met elkaar verweven domeinen worden ervaren door mensen, planten of dieren die aan de zijlijn staan.
De video-installatie die ze in Prospects toont, neemt de kijker mee naar Unst. Dit is het meest noordelijke eiland van het Verenigd Koninkrijk en telt ongeveer zeshonderd inwoners. De afgelopen jaren is hier gewerkt aan de aanleg van een ruimtelanceerbasis. Samen met kunstenaar Edwin Mingard onderzocht Barcan ruim twee jaar lang welke invloed de komst van deze ruimtehaven heeft op het eiland.
In de kern legt de video-installatie de verwevenheid bloot tussen een vissers- en boerengemeenschap, het eiland waarop ze leven, de wijdere kosmos en het nieuwe tijdperk van particuliere, door durfkapitaal gefinancierde ruimtereizen. In de videobeelden verbinden elementen van sciencefiction, magisch realisme en cinéma vérité het verleden met de nabije toekomst. Zal de nieuwe ruimtelanceerbasis zorg gaan dragen voor het leven op het eiland? Hoe zullen de gemeenschap en het oeroude ecosysteem zich aanpassen?
Centraal in de installatie bevindt zich een donkere waterplas, die een animatie van de sterrenhemel reflecteert. Het water doet denken aan de natuurlijke waterpoelen die overal op het eiland te vinden zijn. In het donker lijken ze op portalen naar de kosmos; verbindingspunten tussen hemel en aarde.
Tekst: Sarah van Binsbergen