Click here for English
Gleb(s) Maiboroda (1994) is een multidisciplinair kunstenaar. Hij schildert, creëert performances, fotografeert en maakt installaties. De basis voor zijn praktijk wordt echter gevormd door Maiboroda’s ervaring met weefkunst. Die ervaring staat symbool voor verbinding, zowel met elkaar als met het materiaal, het lichaam en de traditie. In een wereld die dreigt te bezwijken onder overproductie en consumptie kijkt Maiboroda naar wat er al is. Hij grijpt terug op oude ambachten en technieken zoals icoonschilderkunst en weefkunst die vaak deel uitmaken van een culturele identiteit. Volgens Maiboroda hebben kunstenaars een verantwoordelijkheid in het bewaren én herinterpreteren van zulke ambachten om te voorkomen dat ze worden gebruikt voor ideologische doeleinden. Daarom onderzoekt hij hoe de vaak tijdrovende ambachten in deze tijd hun waarden kunnen behouden. Die liggen niet alleen in het eindproduct maar ook in het maken zelf. Enerzijds een leerproces waarin kennisuitwisseling en samenwerking belangrijk zijn. Anderzijds een handeling waarin focus en herhaling zorgen voor bewustzijn en verbinding, zowel met elkaar, het materiaal als met de omgeving.
Al deze ideeën komen ook terug in Tide and Seed (2025), waarvoor Maiboroda werkte met tempera, verf op basis van ei. Tempera vergt een ambachtelijk proces met natuurlijke grondstoffen die in transparante lagen worden opgebracht. Ze vormen een sluier die nieuwsgierig maakt naar wat erachter verborgen blijft. Eerder strooide Maiboroda kersenpitten, eierschalen of kastanjes op de voorgrond van zijn werk waarmee hij verwees naar overvloed en zorg. Ook nu is de boodschap dat we moeten toezien op ‘de grond’ waarop we staan, willen we de groei van iets nieuws mogelijk maken.
Geschreven door Esther Darley