Click here for English
Isamo Thissen (1998) werkt vanuit ambacht en richt zich op hoe mensen met elkaar omgaan binnen de natuur en de samenleving. In haar werk uit ze haar zorgen over de toenemende polarisatie in de maatschappij. Thissen merkt op dat door het verharden van meningen steeds vaker in extremen wordt gedacht, dat er minder ruimte is voor nuance en dat een oprecht luisterend oor steeds zeldzamer wordt. Met haar presentatie in Prospects pleit Thissen voor een oordeelvrije dualiteit. Dit komt niet voort uit onverschilligheid, maar uit de wens om tot een nieuwe manier van waarnemen te komen die politieke kaders overstijgt. Ze bewerkstelligt dit door twee geborduurde doeken te tonen die visueel prikkelend zijn, maar thematisch erg van elkaar verschillen. Thissen nodigt de toeschouwer uit om de werken in zich op te nemen, in al hun visuele weelde, zonder op zoek te gaan naar een verband tussen de twee. Zo creëert de kunstenaar een tussenruimte, losgezongen van context, en laat ze zien dat schoonheid kan voortvloeien uit iedere situatie, ongeacht de lading.
Op subtiele wijze levert Thissen met dit werk kritiek op de haast die ons kenmerkt: de neiging om alles wat we zien te willen categoriseren. Voor de kunstenaar schuilt er juist waarde in de tijd en aandacht die zich manifesteren in het arbeidsproces – wat in het geval van de twee doeken uren aan precieze handarbeid betekent. Thissen: ‘Hier erkenning aan geven is de ultieme daad van waardering, omdat tijd het meest waardevolle is wat we hebben.’
Geschreven door: Kelly-ann van Steveninck