Click here for English
Joost Koster (1996) werkt met video, audio, tekenen en performance en past in al zijn projecten de principes van collage toe. Hij haalt gevonden of zelfgemaakte beelden, geluiden en objecten uit de oorspronkelijke context en brengt ze in een nieuwe omgeving bij elkaar. Zo ontstaan betekenissen die voorheen latent, verborgen of afwezig waren.
In de installatie Captured, Clustered (2025-doorlopend) vormen snoeren, tekeningen op glas en videoschermen samen een netwerk van lijnen en vlakken op de muur. De schermen tonen fragmenten uit Kosters persoonlijke archief: alledaagse momenten zoals het wachten bij een bushalte. De tekeningen verwijzen naar herinneringen en voorwerpen uit zijn omgeving. Soms overlappen beeldlagen elkaar: een video achter glas, een scherm half voor een tekening. Ook de ‘achterkant’ van technologie, zoals snoeren en montage-effecten, blijft zichtbaar en vormt onderdeel van het geheel.
Koster onderzoekt hoe verschillende technieken herinneringen kunnen vastleggen. Het gaat hem niet om wát je ziet, maar om hoe iets wordt vastgelegd. Een camera registreert een moment, maar de manier waarop dat gebeurt hangt af van de ingebakken voorkeuren van het apparaat. Een tekening legt niet alleen vast wat je ziet, maar ook een belichaamde ervaring. Koster ziet het lichaam als een archief van opgeslagen herinneringen en bewegingen. Daarmee speelt hij, bijvoorbeeld door een boom te tekenen zoals hij dat als kind deed. Via dit spel met media en herinnering nodigt Captured, Clustered uit om stil te staan bij de vraag: hoe bepaalt technologie wat we onthouden?
Geschreven door Sarah van Binsbergen