Click here for English
Kyra Nijskens (1997) kijkt naar de wijze waarop de mens ecologische landschappen beïnvloedt en hervormt. In haar werk legt ze de spanning en wederzijdse afhankelijkheid tussen menselijke invloed en ecosystemen bloot. Zo ontstaan objecten die tegelijk vertrouwd en vreemd aanvoelen; ze weerspiegelen de veerkracht van het leven dat buiten de controle van de mens ontwikkeld. Het werk The Thief of Tides (2025) draait om biofouling: het proces waarbij micro-organismen, planten en dieren – zoals oesters, mosselen en algen – zich hechten aan industriële oppervlakken als scheepsrompen en onderzeese pijpleidingen. Het gaat vaak om invasieve soorten die hier toevallig terecht zijn gekomen maar nu als hinderlijk en ongewenst worden beschouwd. In Nijskens’ werk lijken ze verscholen in buizen en leidingen: schitterende, spannende ‘wezens’ die zich ondanks alles weten te handhaven. In poëtische teksten, geschreven vanuit hun perspectief, geeft Nijskens ze een stem. Ze beschrijft hoe ze zich vastklampen en schuilhouden. Hoe ze ongemerkt meeliften naar nieuwe wateren waar ze de industrieën verstoren die hen daarheen brachten.
The Thief of Tides stelt vragen over hoe het leven van gemarginaliseerde groepen zich manifesteert wanneer het ongewenst is. Ook de doorsnedes van gevulde rugzakken zijn een commentaar op logistieke systemen. Jaarlijks verdwijnen er zo’n 1.382 zeecontainers in de oceaan. De gevolgen zijn even absurd als mythisch: stranden vol Crocs of gele badeendjes die wereldwijd opduiken. Nijskens gebruikt de rugzak als mini-container: een ogenschijnlijk gezonken object, gevuld met zeeorganismen en fragmenten van een verloren lading. Een technofossiel waarin economie en ecologie, verval en overleving, menselijke systemen en autonoom leven samenkomen.
Geschreven door Esther Darley