Click here for English
Luca Tichelman (1995) heeft een achtergrond in het theater. In haar beeldende werk speelt ze met de wisselwerking tussen theatrale elementen uit het toneel en de intieme mogelijkheden die film haar biedt, en laat ze deze samenkomen. De inherente speelsheid van acteren zet Tichelman af tegen de intrinsieke menselijke behoefte om te spelen. De verschillende rollen die een mens moet aannemen om diens plek in de wereld te bestendigen, en die nodig zijn voor het creëren van een persoonlijk narratief vormen de kern van haar praktijk.
De video-installatie All the Wonder and the Ahhhh (2026) draait om de zoektocht naar verbinding. De drie clowns in de film hebben uiteenlopende rollen, die hen er in eerste instantie van weerhouden om tot een gezamenlijke truc te komen. Door zich open te stellen en te gaan spelen, belanden ze uiteindelijk in de fantasiewereld waarnaar ze op zoek zijn. De vervreemding die de toeschouwer ervaart bij het kijken naar Tichelmans installatie, die een atypische schaalverdeling hanteert, benadrukt de maakbaarheid van het proces.
De kunstenaar experimenteert met het idee van het eigen ‘zelf’, dat wellicht meer fluïde is dan vaak wordt gedacht. Door speelsheid toe te laten kan men zichzelf in verschillende rollen verrassen en herkenning vinden in het collectief, met verbinding tot gevolg. Tichelman gelooft in het gezamenlijk creëren van een realiteit. ‘Mijn werk is een ode aan spelen,’ vertelt ze. ‘Waarom noemen we het spelen nep, en wat onderscheidt fantasie nu echt van de werkelijkheid’?
Geschreven door: Kelly-ann van Steveninck