Click here for English
Michelle Chang Qin (1996) groeide op in een arbeiderscommune in China, waar leven en werk volledig door elkaar heen liepen. Ze voelde zich thuis tussen de rommelige troep van arbeiders: een sigarettenpeuk uitgedrukt op een berg aluminiumafval of een pak melk gewikkeld in een vette lap. Willekeurige overblijfselen en onbewuste composities als onmiskenbare sporen van menselijke arbeid.
In haar werk roept Qin zulke plekken en arbeidsprocessen in herinnering. Haar installaties ogen als raadselachtige constellaties met deels herkenbare elementen. Ze maakt vaak gebruik van gevonden materialen die al een geschiedenis in zich dragen en zo de suggestie van een functie oproepen. Wanneer je die probeert te doorgronden, loopt je interpretatie vast omdat bepaalde details juist lijken te verwijzen naar andere mogelijke contexten. Op die manier onttrekt haar werk zich aan de taal, de logica en de efficiëntie die kenmerkend zijn voor de arbeidsprocessen waarnaar ze verwijst. Qin: ‘Mijn werk put inspiratie uit de geïmproviseerde constructies en tijdelijke voorzieningen die je vaak ziet op de werkvloer. Het verbeeldt een voortdurende ‘tussentoestand’, die refereert aan de onafgemaakte gedachten en ronddwalende verschijningen van iemand die monotone arbeid verricht.’
In It Had Rained All Night (2025) combineert Qin verschillende lagen die elk hun eigen associaties oproepen: van een rubberen mat die mogelijk ooit dienstdeed in de stuurcabine van een vrachtwagen tot stalen beugels uit gewapend beton, kunstaas en waslijnen die doen denken aan kleine touwladders of treinrails. Daarmee roept het werk associaties op met stadsstructuren, transitlocaties, huiselijke handelingen en goedkope arbeid.
Geschreven door: Esther Darley