Click here for English
In de multidisciplinaire praktijk van Natalia Jordanova vloeien sculptuur, digitale media, audio en conceptuele uitgangspunten samen. Haar installaties ziet ze als opzichzelfstaande werelden waarin ze nieuwe verbanden verkent. In de installatie From Jaw to Ear, From Bone to Signal (2026) speculeert Jordanova over de toekomst van de mens en technologie. Ze vertrekt vanuit de opmerkelijke evolutionaire geschiedenis van de drie kleinste botjes van het menselijk lichaam, de gehoorbeentjes (hamer, aambeeld en stijgbeugel). Ooit waren deze botjes kaakbeenderen van reptielen en speelden ze dus een rol in kracht en overleving. In de loop van de tijd evolueerden ze echter tot instrumenten van perceptie. Daarmee symboliseren ze een ontwikkeling van bijten naar luisteren, van fysieke agressie naar ontvankelijkheid.
Jordanova gebruikt deze biologische sprong als spiegel voor een andere evolutie: die van technologie. Algoritmen en kunstmatige intelligentie begonnen als instrumenten van controle en verwerking, maar worden in haar visie steeds meer bemiddelaars van betekenis. Net als de gehoorbeentjes bewegen ze van macht naar aandacht, van agressie naar resonantie.
De installatie maakt deze dubbele reis zichtbaar. Jordanova vergroot de gehoorbeentjes en vervormt ze met generatieve AI tot sculpturen die een hypothetische evolutie verbeelden. De sculpturen ‘luisteren’ naar omgevingsdata en vertalen die in geluid, dat bezoekers kunnen beluisteren via een onlinekanaal. Zo ontstaat een hybride, netwerkachtig organisme dat niet spreekt maar luistert, niet zendt maar ontvangt. Met haar installatie schept Jordanova een entiteit die niet langer de mens centraal stelt maar speculeert over hoe evolutie en technologie samen nieuwe manieren van waarnemen kunnen voortbrengen.
Geschreven door Sarah van Binsbergen