Click here for English
Dagelijks worden er in Nederland zo’n 1,5 miljoen dieren gedood voor consumptie. Maar hoe voelt het om dat te doen? Okki Poortvliet (1999) is kunstenaar, documentairemaker en vormgever, en benadert haar onderwerpen vaak vanuit een antropologisch perspectief. In haar experimentele stijl – waarin geënsceneerde scenes en analoge animaties worden ingezet om haar verhaal te ondersteunen – staan observaties en de absurditeit van de relatie tussen mens en diens belevingswereld centraal. Op die manier wil Poortvliet het publiek laten kennismaken met de wereld van een ander. De nadruk ligt daarbij meestal op de verhouding tot de natuur en de invloed van klimaat- en cultuurverandering.
In Dierendoders (2024-2025) volgt Poortvliet verschillende mensen die om uiteenlopende redenen dieren doden. Wat is het verschil tussen een vlieg doodslaan, een muizenval zetten en het slachten van een kip? Zit het in ieder mens om een doder te zijn? Waarom weten we zo weinig over wat er in slachthuizen gebeurt? Poortvliet geeft geen antwoorden en is niet oordelend of activistisch. Poortvliet: ‘Vroeger stond het slachthuis midden in het centrum, tegenwoordig staan ze op industrieterreinen en komt vlees uit de supermarkt. Daarom was ik – als iemand die nooit het doden van dieren heeft meegemaakt – er juist wél nieuwsgierig naar.’
Voor de presentatie in Prospects bracht Poortvliet de driedelige video-installatie terug tot één scherm en focust ze op het perspectief van jager en koeienboer Geert. Aan de hand van een open gesprek toont ze een ontroerend portret vol mooie, grappige en pijnlijke momenten, dat uitnodigt tot reflectie op leven en dood.
Geschreven door: Esther Darley