Click here for English
Aantrekkelijk en afstotelijk, bekend en tegelijkertijd vreemd. Suzanne Plomp (1994) is gebiologeerd door contrasten in de natuur. Zachte organische lijnen die botsen met onderhuidse spanningen of insecten die weerstand opwekken terwijl hun mechanische structuur tegelijkertijd fascineert. In Plomps werk, dat bestaat uit potloodtekeningen, sculpturen van textiel en installaties, laat ze die contrasten met elkaar te versmelten tot wonderlijke en weelderige lichaamsweefsels die een bijna fysieke spanning oproepen. Ze zijn grimmig en zacht tegelijk. De plasticiteit en veranderlijke aard van het lichaam zijn voor Plomp essentieel. Plomp: ‘Het toont hoe leven zich steeds herschikt: in het zichtbare, het verborgene en in de schemergebieden daartussen.”
Voor Substantia (2025-2026) werd Plomp onder meer geïnspireerd door de harmonie van altaarstukken. Het werk is verankerd in anatomisch onderzoek dat ze uitvoert in onder meer de wetenschappelijke collectie van Naturalis Biodiversity Center in Leiden. Ze bestudeert de anatomie van verschillende specimenen, van duizendpoten en luipaarden tot het menselijke lichaam.
In Substantia lopen die beelden in elkaar over. Zo zijn de nieren in het middenpaneel getransformeerd tot kakkerlakken – beiden hebben een zuiverende functie – en kruipt een duizendpoot als een blikkerend sieraad over een hand omhoog. Alles lijkt voortdurend in beweging. De magisch-realistische sfeer wordt versterkt door het meer dan levensgrote formaat waarop de uiterst gedetailleerde fluorescerende beelden uit het donker naar voren komen. Door plaats te nemen op het bijbehorende bankje kan de toeschouwer het werk contempleren en er volledig in opgaan.
Geschreven door: Esther Darley