Click here for English
Thijs Segers (1996) werkt in een landelijke omgeving waarin kunst en het leven nauw met elkaar verweven zijn. Zijn schilderpraktijk vertrekt vanuit directe observaties van zijn omgeving: van de natuur rondom de oude boerderij waar hij woont en de paarden van de buren tot kamers in het huis. Deze omgeving wordt niet letterlijk weergegeven, maar langzaam geïnternaliseerd. Segers schildert associatief en op kalme, intuïtieve wijze, indrukken kunnen lang sluimeren in zijn onderbewuste voordat ze hun weg naar het doek vinden.
Door middel van zelfgemaakte tempera (verf op basis van ei en pigment) bouwt de kunstenaar schilderijen op uit dunne, transparante lagen. Deze manier van schilderen plaatst zijn werk bewust in de kunsthistorische traditie van tempera. Hij creëert er scènes mee waarin verschillende werelden samenkomen: interieur en landschap, mens en dier, herinnering en materiaal. Motieven verschuiven van betekenis, afhankelijk van tijd en context. Vaak ontstaan de schilderijen in series die onbedoeld, maar onlosmakelijk met elkaar verbonden blijken te zijn.
In Prospects presenteert Segers een drieluik met onder andere het schilderij Ademen, gij onzichtbaar gedicht! (2025). Dit werk ontleent zijn titel aan een regel uit Rainer Maria Rilke’s Die Sonette an Orpheus (1923). Het toont een onbestemde ruimte: een tafel met kleed vormt het toneel waar verschillende werelden elkaar raken. Een dierenhoef die schalks verschijnt, natuurfragmenten en interieur-motieven bestaan naast elkaar, verbonden door de gelaagde, bijna tastbare huid van de verf. Segers: ‘Mijn schilderproces voelt als een vorm van verinnerlijking, op een onbegrijpelijke manier komt alles samen. Op het laatst, wanneer het geheel samenvalt in een enkele blik, dan is het voltooid.’
Geschreven door: Kelly-ann van Steveninck