Click here for English
Van parasolvoeten tot kliko’s, Wouter van der Giessen (1995) haalt inspiratie uit alledaagse iconische objecten. In zijn sculpturen en tekeningen speelt hij met herkenning en vervreemding: wat bijvoorbeeld op het eerste gezicht een fietsenrek lijkt, blijkt gemaakt van schuimrubberen ‘zwemnoodles’. In dit spanningsveld tussen vertrouwd en vreemd tracht Van der Giessen een kinderlijke nieuwsgierigheid bij de kijker op te roepen.
In Prospects toont Van der Giessen Mijn emoji (2025), een werk bestaande uit twaalf kleurrijke tableaus. Met een multitool tekende de kunstenaar in acrylplaten en vulde de uitgespaarde ruimte vervolgens op met epoxy in primaire tinten (rood, geel, blauw) en groen. De tekeningen zijn gebaseerd op de emoji’s die hij het afgelopen jaar deelde op zijn privé-Instagramaccount. Ze verwijzen naar momenten uit zijn persoonlijke leven, van confronterende gesprekken tijdens een vakantie met een vriend tot de eerste week met zijn puppy. Elk beeld vertelt een klein verhaal, maar verhult tegelijk iets. Wat begint als een persoonlijke ervaring, roept door de dubbele vertaalslag (eerst naar emoji, vervolgens naar tekening) verschillende interpretaties en associaties op.
Samen vormen de tekeningen een persoonlijk, semi-abstract dagboek: twaalf maanden vertaald naar iconen. Van der Giessen onderzoekt hiermee hoe we communiceren met iconen en hoe zoiets ogenschijnlijk universeels als een emoji intieme betekenis kan krijgen. Het werk markeert een fase waarin de kunstenaar een nieuwe balans tussen werk en privé verkent. Met zijn speelse vormentaal wil hij laten zien dat het kunstenaarschap over meer gaat dan alleen creëren; het gaat over het leven zelf.
Geschreven door Sarah van Binsbergen